NL · EN
Winkelmand (0) · 0,00
the quest – a photographic journey

the quest – a photographic journey

the quest, a photographic journey, based on the novel Night Train to Lisbon

klik op de foto voor een impressie van het boek

It is very special to see my novel Night Train to Lisbon in truly beautiful images. With these images and quotes from the novel, the reader will experience in a very different way how the search for answers to the existential questions of life can look like.
Pascal Mercier

Het fotoboek ligt nu in de winkel! Een exemplaar van het boek is ook te bestellen bij uitgever Lecturis

Het leven is niet het leven dat we leven; het is het leven dat we ons voorstellen te leven.


“Onze verbeeldingskracht is ons laatste heiligdom.”

De Reis

Elf jaar lang heeft mijn reis geduurd. Elf jaar lang leefde ik deels mijn droom, mijn nachttreindroom. Het was soms op de voorgrond, dan weer op de achtergrond. Maar constant aanwezig.
Het begon in 2007 met het lezen van de roman Nachttrein naar Lissabon. Al meteen na het lezen van de eerste pagina was ik diep geraakt. De toon van het boek raakte me, maar bovenal de hoofdpersoon die van het ene op het andere moment zijn vertrouwde leven omgooide. Mijn verlangen was geraakt. Vrijwel direct wist ik dat ik dit boek wilde gaan verbeelden, maar hoe en wat en waarom? Ik had er nog geen idee van. Zoekende jaren volgden waarin ik het boek bleef herlezen. En toen was het zover: begin 2015 besloot ik mijn droom te gaan verwezenlijken. Nog steeds had ik geen idee waarom. Met de roman in mijn hand boekte ik mijn eerste reis naar Bern. Vlak voor mijn vertrek naar Bern ontmoet ik de schrijver Pascal Mercier. “Bern is het belangrijkst”, vertelde Pascal Mercier mij. In april 2015 zat ik in de trein naar Bern. Mijn eerste bezoek aan Bern maakte diepe indruk en raakte me enorm. Mijn reis was begonnen. Gevoed door Bern riep Lissabon het verlangen verder in mij op.

Na Lissabon arriveerde ik in de zomer van 2017 wederom in Bern en in de dagen die volgden wist ik dat ik er was om het project af te ronden. Ik voelde meer vrijheid en ruimte dan de eerste keer. En ik zag het terug in de manier waarop ik die dagen fotografeerde: anders, vrijer, intuïtiever, en met meer vertrouwen. De grande finale kwam in het voorjaar 2018: daadwerkelijk in de nachttrein naar Lissabon plaatsnemen. Vanuit Bern reides ik, net als de hoofdpersoon uit de roman, via Parijs naar Irun. De cirkel was rond toen ik in Lissabon uit de nachttrein stapte.

Het is een persoonlijke reis en verbeelding van het boek Nachttrein naar Lissabon geworden. Een reis, die mijn leven heeft veranderd. Het was niet altijd even makkelijk. Maar inmiddels weet ik dat ik juist in het donker weer kan zien. Als iemand die beelden zo nodig heeft om de wereld te begrijpen, realiseer ik me dat ik deze zoektocht nodig had. De zoektocht naar de beelden die de roman bij mij opriepen. Ik had de beelden nodig om antwoord te krijgen op die steeds weer terugkerende vragen naar wie en waar ik ben, wat ik doe, hoe ik de dingen doe en bovenal hoe ik daar een omgang mee weet te vinden. Ik ontdekte dat ik niets zeker weet, en voor het eerst kan ik daar blij om zijn.
Deze fotografische reis herinnert me aan wat belangrijk voor me is. In Bern en in Lissabon herken ik dat vrolijkheid, eenzaamheid, verdriet en verlangen, deel van mij uitmaken en me juist verder brengen. Die tegenstellingen en het me daartussen bewegen, heb ik nodig om te creëren. Ze herinneren me er iedere keer weer aan om mijn geest levend te houden en te vertrouwen op mijn intuïtie.

De roman Nachttrein naar Lissabon is het verhaal van mijn leven. Het fotoboek the quest, en deze expositie is daar de verbeelding van. Mijn wens is dat, zoals Nachttrein mijn verhaal is geworden, the quest jouw verhaal wordt. Zo geven we het aan elkaar door.

Ik weet waar ik heen ga, maar niet waar ik uitkom.


“Daarna heerste er een stilte zoals hij nog nooit had ervaren: een stilte waarin de jaren zwegen.”

“Als het zo is dat wij slechts een klein deel kunnen leven van wat er in ons zit – wat gebeurt er dan met de rest?”

“Blauw is de kleur van mijn geborgenheid.”

“We laten iets van onszelf achter wanneer we een plek verlaten, we blijven daar, ondanks dat we zijn weggegaan.”

“Onder al die verzwegen ervaringen zitten ook die verborgen, welke ons leven ongemerkt zijn vorm, zijn kleur en zijn melodie geven.”

“Als het om de ziel gaat, is er maar weinig wat we in de hand hebben.”

“Dat de erkenning van de verwarring, de koninklijke weg is naar het begrijpen van die vertrouwde en toch raadselachtige ervaringen.”

“De verhalen die de anderen over je vertellen en de verhalen die je over jezelf vertelt: welke komen in de buurt van de waarheid?”

 

Alle foto’s uit het boek zijn verkrijgbaar, neem contact op voor de mogelijkheden.


© copyright annemarie hoogwoud photography
Niets van deze website of de inhoud ervan mag worden gereproduceerd, gekopieerd, gewijzigd of aangepast, zonder de voorafgaande schriftelijke toestemming van Annemarie Hoogwoud