NL · EN
Winkelmand (0) · 0,00

mijn beeld van landschap #2 – world press photo

World Press Photo

10 september 2013 · annemarie hoogwoud

Groot was de teleurstelling bij het horen van de namen van de World Press Photo winnaars: ik zat er niet bij…

Nou ja, was dat zo? De spanning liep, de week voor de bekendmaking van de world press photo winnaars, in ieder geval wel hoog op. Ik was uitgenodigd om bij de viewing te zijn en dat vond ik, op zijn minst, bijzonder. Wat doe ik aan? Want stel je voor… Het zou toch zo maar kunnen. Ja, het zou zo maar kunnen. Totdat ik de winnende beelden zag… Nee, ik hoor in een hele andere categorie thuis.

We zaten daar die bewuste vrijdagmiddag in De Balie in Amsterdam. Inmiddels was ‘s ochtends al bekend gemaakt welke foto’s gewonnen hadden. Stuk voor stuk indrukwekkende beelden. Maar pas in De Balie tijdens de viewing, toen alle beelden achter elkaar op een groot scherm getoond werden, drongen ze pas goed tot me door. Wat een enorme impact hadden ze, op mij en op iedereen in de zaal. Bijzonder ook om te bedenken waar de fotograaf moet hebben gestaan om die beelden te maken.
Maar er gebeurde ook iets anders met me. Bijna alle beelden gingen over oorlog, ellende en verderf. Als je nog een beetje hoop had in deze wereld was dat na het zien van deze beelden in een klap weggevaagd. Als dit de wereld is, dan is de wereld ziek, heel erg ziek.

Zou het niet mooi zijn als World Press ook de hoop op een betere wereld en de schoonheid ervan kan laten zien? Een realistischer en evenwichtiger beeld van onze wereld. De wederopbouw na een aardbeving, om een voorbeeld te noemen. Of kleine initiatieven die er plaatsvinden om deze wereld een klein beetje beter te maken; vrouwen in Afrika die via microkrediet een zelfstandig bestaan weten op te bouwen.

Of vinden “we” dat geen nieuws? Heeft een betere toekomst geen nieuwswaarde?

Goed, dat zat ik na afloop van de viewing te bedenken, toen we inmiddels naar waren geworden van al deze beelden. En ik zeg “we” omdat er een zucht van verlichting door de zaal ging toen de pinguïns in beeld kwamen. Daar zaten “we” kennelijk stiekem toch wel even op te wachten.

Had ik dan wel verloren? Ik realiseerde me dat mijn foto’s hier niet tussen horen. Mijn beelden laten een mooie wereld zien en daar geloof ik ook in. Overigens werd dat ook duidelijk door de kleren die ik aan had. Ik was behoorlijk overdressed…. Met geloof en hoop op een betere wereld en mooie beelden verliet ik De Balie.

Volgend jaar een alternatieve World Press Photo?



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

© copyright annemarie hoogwoud photography
Niets van deze website of de inhoud ervan mag worden gereproduceerd, gekopieerd, gewijzigd of aangepast, zonder de voorafgaande schriftelijke toestemming van Annemarie Hoogwoud