NL · EN
Winkelmand (0) · 0,00

En nu?

7 juni 2015 · annemarie hoogwoud

Een droomstart! schreef ik de vorige keer, na mijn beslissing om nachttrein te gaan verbeelden en de daaropvolgende onwaarschijnlijk mooie ontmoeting met de schrijver van het boek, Pascal Mercier.

Des te spannender was het om vervolgens af te reizen naar Bern, de stad waar het allemaal begint en waar het hele boek om draait (alhoewel de titel iets anders doet vermoeden). Begin april was het zover: in de trein naar Bern. Onderweg natuurlijk nog maar eens de eerste hoofdstukken van het boek lezen, om “er in” te komen en de sfeer in mij op te nemen.

Bij het lezen van die eerste pagina, en met name de openingspassage, zag ik opeens de bijzondere overeenkomst tussen mij en de hoofdpersoon uit het boek: die eerste bladzijde van het boek stormde jaren geleden mijn leven binnen, net zoals de eerste bladzijde van het boek van Amadeu de Prado het leven van Gregorius binnenstormt… De zoveelste mooie ontdekking. 

Na aankomst in Bern was er maar één plek waar ik als eerste heen wilde: de Kirchenfeldbrücke, de brug waar het allemaal begint. Deze eerste kennismaking met het Bern van Gregorius was overweldigend. Een bijzonder en emotioneel moment, en tegelijkertijd ook zo vertrouwd. Eindelijk was ik dan op de plek die ik in mijn verbeelding al goed kende en anderzijds zo nieuw is en een moment markeert dat zo belangrijk voor me is.

En nu? 

Begin maar….. met lopen, ervaren, zien wat er is, met zoeken, dat weer loslaten en vinden.
De beelden volgen mijn zoektocht en zo ging het. De brug, de routes die Gregorius loopt, het Gymnasium, hotel Bellevue (ja, ik snap de drempel die hij voelt om daar naar binnen te gaan!) en Bubenbergplatz.
Na een paar prachtige dagen in Bern, met naast veel zon gelukkig ook een regenachtige dag, kwam ik erachter dat deze eerste reis naar Bern een klein begin is. Net als het boek vraagt om herlezen, vraagt Bern om terugkomen.

En dus reisde ik een paar weken later opnieuw naar Bern voor een ontmoeting met de mensen van het Gymnasium en met Jaime Romagosa, de Spaanse boekhandelaar. Op beide locaties wachtte mij een warm welkom. Mooie ontmoetingen en gesprekken waren het gevolg. Niet gezocht, wel gevonden. En de beelden die volgden als vanzelfsprekend. 

Terug in de trein naar huis realiseerde ik mij dat ik de beelden zo nodig heb om dingen te begrijpen, dat ik het vinden van de beelden nodig heb om antwoord te krijgen op de in het boek steeds weer terugkerende vragen: wie ben ik in essentie, welke keuzes maak ik in mijn leven, wie ben ik als het gaat om zekerheid, focus en vrijheid. Hoe ga ik om met verwondering, leegte en creativiteit? 

En nu? Ik ga het zien en zal het vinden, dit najaar, met de nachttrein naar Lissabon.



2 reacties op “En nu?”

  1. gon buurman schreef:

    Annemarie door je hier geschreven prachtig verwoorde verhaal voel ik beter aan wat je drijft in deze zoektocht. Ik vind het bijzonder en wens je veel goede, leuke inspirerende ontmoetingen!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

© copyright annemarie hoogwoud photography
Niets van deze website of de inhoud ervan mag worden gereproduceerd, gekopieerd, gewijzigd of aangepast, zonder de voorafgaande schriftelijke toestemming van Annemarie Hoogwoud